1.3. Postać kanoniczna i postać ogólna funkcji kwadratowej (1)
Definicja
Postać:
y = ax2 + bx + c, gdzie a, b, c ∈ ℝ, a ≠ 0
nazywamy postacią ogólną funkcji kwadratowej.
Postać:
y = a(x - p)2 + q, gdzie a, p, q ∈ ℝ, a ≠ 0
nazywamy postacią kanoniczną funkcji kwadratowej.
Funkcję kwadratową nazywamy też trójmianem kwadratowym.
Ćwiczenie 1
Przeczytaj przykłady w ramce pokazujące, w jaki sposób przejść od postaci kanonicznej funkcji kwadratowej do postaci ogólnej.
Analiza przykładów z ramki:
-
y = 3(x - 4)2 - 7 =
Wyjaśnienie [na chłopski rozum]: Najpierw rozpisujemy kwadrat różnicy ze wzoru skróconego mnożenia (a - b)2 = a2 - 2ab + b2 dla wyrażenia (x - 4)2.
= 3(x2 - 8x + 16) - 7 =
Wyjaśnienie: Następnie mnożymy każdy składnik wewnątrz nawiasu przez liczbę znajdującą się przed nawiasem (3).
= 3x2 - 24x + 48 - 7 =
Wyjaśnienie: Na koniec wykonujemy redukcję wyrazów podobnych (od 48 odejmujemy 7).
= 3x2 - 24x + 41 — Otrzymaliśmy postać ogólną.
-
y = -4(x + 1/2)2 + 1 =
Wyjaśnienie [na chłopski rozum]: Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia na kwadrat sumy (a + b)2 = a2 + 2ab + b2.
= -4(x2 + x + 1/4) + 1 =
Wyjaśnienie: Mnożymy każdy składnik w nawiasie przez -4.
= -4x2 - 4x - 1 + 1 =
Wyjaśnienie: Redukujemy wyrazy wolne (-1 + 1 = 0, więc się kasują).
= -4x2 - 4x — Otrzymaliśmy postać ogólną.
Treść Ćwiczenia 1: Przedstaw funkcję kwadratową w postaci ogólnej.
-
y = -2(x - 3)2 + 6
Rozwiązanie krok po kroku:
- Co robimy i po co: Rozwijamy kwadrat wyrażenia w nawiasie, aby pozbyć się potęgi.
- Przekształcenie:
y = -2(x2 - 6x + 9) + 6
(Komentarz: kwadrat pierwszej liczby to x2, podwojony iloczyn to -2 · x · 3 = -6x, kwadrat drugiej to (-3)2 = 9).
- Mnożenie przez współczynnik przed nawiasem:
y = -2x2 + 12x - 18 + 6
- Redukcja wyrazów podobnych (-18 + 6 = -12):
y = -2x2 + 12x - 12
- Wniosek: Otrzymaliśmy funkcję w postaci ogólnej.
-
y = -1/2(x + 1/2)2 + 1/2
Rozwiązanie krok po kroku:
- Rozwijamy kwadrat sumy w nawiasie:
y = -1/2(x2 + 2 · x · 1/2 + (1/2)2) + 1/2
y = -1/2(x2 + x + 1/4) + 1/2
- Mnożymy przez -1/2:
y = -1/2x2 - 1/2x - 1/8 + 1/2
- Sprowadzamy ułamki do wspólnego mianownika (-1/8 + 4/8 = 3/8):
y = -1/2x2 - 1/2x + 3/8
- Wniosek: Otrzymaliśmy postać ogólną.
-
y = 3(x - 5)2 + 9
Rozwiązanie krok po kroku:
- Rozwijamy kwadrat różnicy: (x - 5)2 = x2 - 10x + 25.
y = 3(x2 - 10x + 25) + 9
- Mnożymy przez 3:
y = 3x2 - 30x + 75 + 9
- Redukujemy wyrazy wolne (75 + 9 = 84):
y = 3x2 - 30x + 84
- Wniosek: Otrzymaliśmy postać ogólną.
Przejście od postaci ogólnej do kanonicznej (Uzupełnienie do kwadratu):
Aby przejść od postaci ogólnej funkcji kwadratowej do postaci kanonicznej, należy zastosować uzupełnienie do kwadratu.
Przykład 1
Przedstaw funkcję kwadratową w postaci kanonicznej.
-
y = x2 + 6x + 10 =
Rozwiązanie krok po kroku:
- Co robimy i po co: Szukamy rozwinięcia wzoru skróconego mnożenia dla początkowych wyrazów x2 + 6x. Połowa współczynnika przy x to 3.
- Uzupełniamy do kwadratu dodając i odejmując 32 = 9:
= x2 + 2 · 3 · x + 32 - 32 + 10 =
- Zwijamy pierwsze trzy wyrazy w zwinięty kwadrat sumy (x + 3)2:
= (x + 3)2 - 9 + 10 =
- Porządkujemy końcówkę (-9 + 10 = 1):
= (x + 3)2 + 1
- Wniosek: Otrzymaliśmy postać kanoniczną.
-
y = x2 - x - 2 =
Rozwiązanie krok po kroku:
- Współczynnik przy x to -1. Połowa z niego to -1/2, a jej kwadrat to 1/4.
- Dodajemy i odejmujemy 1/4:
= x2 - x + 1/4 - 1/4 - 2 =
- Zwijamy początek we wzór (x - 1/2)2:
= (x - 1/2)2 - 1/4 - 2 =
- Łączymy liczby (-1/4 - 8/4 = -9/4):
= (x - 1/2)2 - 9/4
- Wniosek: Otrzymaliśmy postać kanoniczną.
Ćwiczenie 2
Przedstaw funkcję kwadratową w postaci kanonicznej. Podaj współrzędne wierzchołka paraboli będącej wykresem tej funkcji.
-
y = x2 + 6x + 6
Rozwiązanie krok po kroku:
- Połowa z 6 to 3, dodajemy i odejmujemy 32 = 9:
y = x2 + 6x + 9 - 9 + 6
- Zwijamy do postaci kanonicznej:
y = (x + 3)2 - 3
- Wniosek i wierzchołek: Wierzchołek paraboli to W = (-3, -3).
-
y = x2 + 4x + 8
Rozwiązanie krok po kroku:
- Połowa z 4 to 2, dodajemy i odejmujemy 22 = 4:
y = x2 + 4x + 4 - 4 + 8
- Zwijamy:
y = (x + 2)2 + 4
- Wniosek i wierzchołek: Wierzchołek to W = (-2, 4).
-
y = x2 - 6x - 2
Rozwiązanie krok po kroku:
- Połowa z -6 to -3, dodajemy i odejmujemy 9:
y = x2 - 6x + 9 - 9 - 2
- Zwijamy:
y = (x - 3)2 - 11
- Wniosek i wierzchołek: Wierzchołek to W = (3, -11).
-
y = x2 - 8x + 1
Rozwiązanie krok po kroku:
- Połowa z -8 to -4, dodajemy i odejmujemy 16:
y = x2 - 8x + 16 - 16 + 1
- Zwijamy:
y = (x - 4)2 - 15
- Wniosek i wierzchołek: Wierzchołek to W = (4, -15).
-
y = x2 + x + 1/4
Rozwiązanie krok po kroku:
- Wyrażenie jest już gotowym kwadratem sumy, ponieważ 1/4 = (1/2)2:
y = (x + 1/2)2
- Wniosek i wierzchołek: Wierzchołek to W = (-1/2, 0).
-
y = x2 - 3x + 1
Rozwiązanie krok po kroku:
- Połowa z -3 to -3/2, kwadrat to 9/4:
y = x2 - 3x + 9/4 - 9/4 + 1
- Zwijamy:
y = (x - 3/2)2 - 5/4
- Wniosek i wierzchołek: Wierzchołek to W = (3/2, -5/4).
Wykresem funkcji kwadratowej f(x) = a(x - p)2 + q jest parabola o wierzchołku (p, q). Współrzędne wierzchołka paraboli oznaczamy także (xw, yw).
Twierdzenie
Parabola y = ax2 + bx + c ma wierzchołek w punkcie o współrzędnych:
xw = -b / (2a), yw = -Δ / (4a)
gdzie Δ = b2 - 4ac, a ≠ 0. Wyrażenie Δ nazywamy wyróżnikiem trójmianu kwadratowego.
Dowód:
Przeprowadzamy uzupełnienie do kwadratu na ogólnym wzorze:
y = ax2 + bx + c = a(x2 + b/a x) + c = a(x2 + 2 · b/(2a) x + (b/(2a))2 - (b/(2a))2) + c =
= a(x + b/(2a))2 - b2/(4a) + c = a(x + b/(2a))2 - (b2 - 4ac)/(4a) = a(x + b/(2a))2 - Δ/(4a)
Otrzymana postać to postać kanoniczna, w której p = -b/(2a) oraz q = -Δ/(4a), co kończy dowód.
Przykład 2
Oblicz wyróżnik trójmianu kwadratowego y = -x2 + 5x - 2.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Odczytujemy współczynniki: a = -1, b = 5, c = -2.
- Podstawiamy do wzoru na deltę Δ = b2 - 4ac:
Δ = 52 - 4 · (-1) · (-2) = 25 - 8 = 17
- Wniosek: Wyróżnik trójmianu wynosi 17.
Ćwiczenie 3
Oblicz wyróżnik trójmianu kwadratowego.
- y = x2 + 3x + 1
Rozwiązanie: a = 1, b = 3, c = 1 ⟹ Δ = 32 - 4 · 1 · 1 = 9 - 4 = 5.
- y = 2x2 + 4x + 1
Rozwiązanie: a = 2, b = 4, c = 1 ⟹ Δ = 42 - 4 · 2 · 1 = 16 - 8 = 8.
- y = x2 - 4x + 4
Rozwiązanie: a = 1, b = -4, c = 4 ⟹ Δ = (-4)2 - 4 · 1 · 4 = 16 - 16 = 0.
- y = -2x2 + 6x - 6
Rozwiązanie: a = -2, b = 6, c = -6 ⟹ Δ = 62 - 4 · (-2) · (-6) = 36 - 48 = -12.
- y = -2x2 + 4
Rozwiązanie: a = -2, b = 0, c = 4 ⟹ Δ = 02 - 4 · (-2) · 4 = 0 + 32 = 32.
- y = 2x2 - 3x
Rozwiązanie: a = 2, b = -3, c = 0 ⟹ Δ = (-3)2 - 4 · 2 · 0 = 9 - 0 = 9.
1.4. Postać kanoniczna i postać ogólna funkcji kwadratowej (2)
Przykład 1
Wyznacz współrzędne wierzchołka paraboli y = -x2 + 6x - 5. Naszkicuj tę parabolę.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Odczytujemy współczynniki: a = -1, b = 6, c = -5.
- Liczymy współrzędną xw ze wzoru xw = -b / (2a):
xw = -6 / (2 · (-1)) = -6 / -2 = 3
- Liczymy wyróżnik Δ:
Δ = 62 - 4 · (-1) · (-5) = 36 - 20 = 16
- Liczymy współrzędną yw ze wzoru yw = -Δ / (4a):
yw = -16 / (4 · (-1)) = -16 / -4 = 4
- Wniosek: Wierzchołek paraboli to punkt W = (3, 4). Postać kanoniczna: y = -(x - 3)2 + 4.
-
Ćwiczenie 1
Wyznacz współrzędne wierzchołka paraboli, a następnie przedstaw trójmian kwadratowy w postaci kanonicznej. Naszkicuj tę parabolę.
- y = x2 + 4x + 1
Rozwiązanie: a = 1, b = 4, c = 1 ⟹ xw = -2, Δ = 12, yw = -3.
- Wierzchołek: W = (-2, -3).
- Postać kanoniczna: y = (x + 2)2 - 3.
-
- y = -x2 + 2x - 3
Rozwiązanie: a = -1, b = 2, c = -3 ⟹ xw = 1, Δ = -8, yw = -2.
- Wierzchołek: W = (1, -2).
- Postać kanoniczna: y = -(x - 1)2 - 2.
-
- y = 2x2 + 4x + 2
Rozwiązanie: a = 2, b = 4, c = 2 ⟹ xw = -1, Δ = 0, yw = 0.
- Wierzchołek: W = (-1, 0).
- Postać kanoniczna: y = 2(x + 1)2.
-
- y = -2x2 - 8x - 5
Rozwiązanie: a = -2, b = -8, c = -5 ⟹ xw = -2, Δ = 24, yw = 3.
- Wierzchołek: W = (-2, 3).
- Postać kanoniczna: y = -2(x + 2)2 + 3.
-
- y = 1/2x2 + x - 1/2
Rozwiązanie: a = 1/2, b = 1, c = -1/2 ⟹ xw = -1, Δ = 2, yw = -1.
- Wierzchołek: W = (-1, -1).
- Postać kanoniczna: y = 1/2(x + 1)2 - 1.
-
- y = -1/2x2 - 2x + 3
Rozwiązanie: a = -1/2, b = -2, c = 3 ⟹ xw = -2, Δ = 10, yw = 5.
- Wierzchołek: W = (-2, 5).
- Postać kanoniczna: y = -1/2(x + 2)2 + 5.
-
Zauważmy, że jeśli wyznaczymy pierwszą współrzędną wierzchołka paraboli będącej wykresem funkcji kwadratowej f, to jego drugą współrzędną możemy obliczyć, korzystając z tego, że yw = f(xw).
Ćwiczenie 2
Przeczytaj podany w ramce przykład.
Analiza przykładu z ramki:
- Funkcja: f(x) = -2x2 + 8x - 1.
- Współrzędna xw = -8 / (2 · (-2)) = 2.
- Druga współrzędna: yw = f(2) = -2 · 22 + 8 · 2 - 1 = -8 + 16 - 1 = 7.
- Wierzchołek: (2, 7).
Treść Ćwiczenia 2: Wyznacz współrzędne wierzchołka paraboli będącej wykresem funkcji f.
- f(x) = 2x2 - 4x + 3
Rozwiązanie krok po kroku:
- a = 2, b = -4. Liczymy xw = -(-4) / (2 · 2) = 1.
- Liczymy yw podstawiając 1 do wzoru funkcji: f(1) = 2(1)2 - 4(1) + 3 = 2 - 4 + 3 = 1.
- Wniosek: W = (1, 1).
- f(x) = -x2 - 3x + 4
Rozwiązanie krok po kroku:
- a = -1, b = -3 ⟹ xw = -(-3) / (2 · (-1)) = -1,5.
- f(-1,5) = -(-1,5)2 - 3(-1,5) + 4 = -2,25 + 4,5 + 4 = 6,25.
- Wniosek: W = (-1,5; 6,25).
- f(x) = 1/4x2 - x + 10
Rozwiązanie krok po kroku:
- a = 1/4, b = -1 ⟹ xw = -(-1) / (2 · 1/4) = 2.
- f(2) = 1/4(2)2 - 2 + 10 = 1 - 2 + 10 = 9.
- Wniosek: W = (2, 9).
Przykład 2
Prosta x = 1 jest osią symetrii paraboli będącej wykresem funkcji kwadratowej f(x) = 3x2 + bx - 4. Oblicz współczynnik b.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Oś symetrii paraboli przechodzi przez jej wierzchołek, więc xw = 1.
- Podstawiamy do wzoru na xw = -b / (2a):
-b / (2 · 3) = 1 ⟹ -b / 6 = 1 ⟹ b = -6
- Wniosek: Szukany współczynnik to b = -6.
Ćwiczenie 3
Prosta l jest osią symetrii paraboli będącej wykresem funkcji kwadratowej f. Oblicz współczynnik b.
- f(x) = x2 + bx + 4, l: x = 2
Rozwiązanie: -b / (2 · 1) = 2 ⟹ b = -4.
- f(x) = -x2 + bx - 3, l: x = 4
Rozwiązanie: -b / (2 · (-1)) = 4 ⟹ b / 2 = 4 ⟹ b = 8.
- f(x) = 2x2 + bx - 1, l: x = -1
Rozwiązanie: -b / (2 · 2) = -1 ⟹ -b / 4 = -1 ⟹ b = 4.
- f(x) = -1/2x2 + bx - 7, l: x = -6
Rozwiązanie: -b / (2 · (-1/2)) = -6 ⟹ b = -6.
Przykład 3
Wykresem funkcji f jest parabola o wierzchołku (3, -2). Punkt P(4, 1) należy do tej paraboli. Zapisz wzór funkcji f w postaciach kanonicznej i ogólnej.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Postać kanoniczna z wierzchołkiem (3, -2): f(x) = a(x - 3)2 - 2.
- Podstawiamy współrzędne punktu P do powyższego wzoru: 1 = a(4 - 3)2 - 2, czyli a = 3. Zatem otrzymujemy postać kanoniczną funkcji:
f(x) = 3(x - 3)2 - 2
- Następnie wyznaczamy postać ogólną:
f(x) = 3(x - 3)2 - 2 = 3(x2 - 6x + 9) - 2 =
= 3x2 - 18x + 27 - 2 = 3x2 - 18x + 25
Ćwiczenie 4
Wykresem funkcji f jest parabola o wierzchołku w punkcie W. Punkt P należy do tej paraboli. Zapisz wzór funkcji f w postaciach kanonicznej i ogólnej.
- P(3, 1), W(2, 2)
Rozwiązanie:
- Postać kanoniczna: f(x) = a(x - 2)2 + 2.
- Podstawiamy P(3, 1) ⟹ 1 = a(3-2)2 + 2 ⟹ a = -1.
- Postać kanoniczna: f(x) = -(x - 2)2 + 2.
- Postać ogólna: f(x) = -x2 + 4x - 2.
- P(3, -2), W(4, 0)
Rozwiązanie:
- Postać kanoniczna: f(x) = a(x - 4)2.
- Podstawiamy P(3, -2) ⟹ -2 = a(3-4)2 ⟹ a = -2.
- Postać kanoniczna: f(x) = -2(x - 4)2.
- Postać ogólna: f(x) = -2x2 + 16x - 32.
- P(-2, -4), W(-1, -6)
Rozwiązanie:
- Postać kanoniczna: f(x) = a(x + 1)2 - 6.
- Podstawiamy P(-2, -4) ⟹ -4 = a(-2+1)2 - 6 ⟹ a = 2.
- Postać kanoniczna: f(x) = 2(x + 1)2 - 6.
- Postać ogólna: f(x) = 2x2 + 4x - 4.
Ćwiczenie 5
Do paraboli y = ax2 + bx + c należy punkt P, a wierzchołkiem tej paraboli jest punkt W. Oblicz współczynniki a, b, c.
- P(0, 2), W(2, 0)
Rozwiązanie:
- y = a(x - 2)2. Podstawiamy P(0, 2) ⟹ 2 = a(0 - 2)2 ⟹ 4a = 2 ⟹ a = 1/2.
- Rozwijamy do postaci ogólnej: y = 1/2(x2 - 4x + 4) = 1/2x2 - 2x + 2.
- Wynik: a = 1/2, b = -2, c = 2.
- P(0, 0), W(-1, -1)
Rozwiązanie:
- y = a(x + 1)2 - 1. Podstawiamy P(0, 0) ⟹ 0 = a(0 + 1)2 - 1 ⟹ a = 1.
- Rozwijamy: y = 1 · (x2 + 2x + 1) - 1 = x2 + 2x.
- Wynik: a = 1, b = 2, c = 0.
- P(3, 1), W(0, 3)
Rozwiązanie:
- y = ax2 + 3. Podstawiamy P(3, 1) ⟹ 1 = a(3)2 + 3 ⟹ 9a = -2 ⟹ a = -2/9.
- Wynik: a = -2/9, b = 0, c = 3.
- P(-2, 0), W(-1, 3)
Rozwiązanie:
- y = a(x + 1)2 + 3. Podstawiamy P(-2, 0) ⟹ 0 = a(-2 + 1)2 + 3 ⟹ a = -3.
- Rozwijamy: y = -3(x2 + 2x + 1) + 3 = -3x2 - 6x.
- Wynik: a = -3, b = -6, c = 0.
- P(2, 1), W(1, 2)
Rozwiązanie:
- y = a(x - 1)2 + 2. Podstawiamy P(2, 1) ⟹ 1 = a(2 - 1)2 + 2 ⟹ a = -1.
- Rozwijamy: y = -(x2 - 2x + 1) + 2 = -x2 + 2x + 1.
- Wynik: a = -1, b = 2, c = 1.
- P(1, 2), W(2, 4)
Rozwiązanie:
- y = a(x - 2)2 + 4. Podstawiamy P(1, 2) ⟹ 2 = a(1 - 2)2 + 4 ⟹ a = -2.
- Rozwijamy: y = -2(x2 - 4x + 4) + 4 = -2x2 + 8x - 4.
- Wynik: a = -2, b = 8, c = -4.
BAZA ZADAŃ UTRWALAJĄCYCH Z TESTÓW NOWEJ ERY (GRUPA A)
Pierwsza współrzędna wierzchołka paraboli będącej wykresem funkcji kwadratowej f(x) = ax2 + bx + 3 jest równa 2, a f(1) = -6. Oblicz drugą współrzędną wierzchołka tej paraboli.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Wierzchołek paraboli ma współrzędne (p, q). Wiemy, że p = 2. Wzór na pierwszą współrzędną wierzchołka to p = -b / (2a). Mamy też podaną wartość dla argumentu x=1. Utworzymy układ równań z niewiadomymi a i b, aby poznać pełny wzór funkcji, a następnie obliczymy drugą współrzędną wierzchołka (q = f(p)).
- Krok 1: Wykorzystanie wzoru na pierwszą współrzędną wierzchołka (p = 2):
-b / (2a) = 2
Mnożymy obustronnie przez -2a:
b = -4a
- Krok 2: Wykorzystanie warunku f(1) = -6:
Podstawiamy x = 1 do wzoru f(x) = ax2 + bx + 3:
f(1) = a · 12 + b · 1 + 3 = a + b + 3
Wiemy, że f(1) = -6, zatem:
a + b + 3 = -6
a + b = -9
- Krok 3: Wyznaczenie a i b:
Podstawiamy b = -4a do równania a + b = -9:
a + (-4a) = -9
-3a = -9 ⟹ a = 3
Obliczamy b:
b = -4 · 3 = -12
Wzór funkcji w postaci ogólnej to: f(x) = 3x2 - 12x + 3.
- Krok 4: Obliczenie drugiej współrzędnej wierzchołka (q):
Druga współrzędna wierzchołka to wartość funkcji dla x = p = 2:
q = f(2) = 3 · 22 - 12 · 2 + 3
q = 3 · 4 - 24 + 3 = 12 - 24 + 3 = -9
Odpowiedź: Druga współrzędna wierzchołka tej paraboli jest równa -9.
Najmniejszą wartością, jaką przyjmuje trójmian kwadratowy y = ax2 - 12x + 17 jest liczba 5. Podaj postać kanoniczną tego trójmianu.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Skoro trójmian przyjmuje wartość najmniejszą, to parabola ma ramiona skierowane w górę (a > 0), a wartość najmniejsza jest rządną wierzchołka, czyli q = 5. Wierzchołek paraboli to (p, q) = (p, 5). Skorzystamy ze wzorów na p = -b / (2a) oraz q = -Δ / (4a).
- Krok 1: Wyznaczenie p w zależności od a:
Współczynniki trójmianu to: a, b = -12, c = 17.
p = -(-12) / (2a) = 6 / a
- Krok 2: Wyznaczenie delty Δ:
Δ = b2 - 4ac = (-12)2 - 4 · a · 17 = 144 - 68a
- Krok 3: Obliczenie a z warunku q = 5:
q = -Δ / (4a) = 5
-(144 - 68a) / (4a) = 5
Mnożymy obustronnie przez 4a:
-(144 - 68a) = 20a
-144 + 68a = 20a
48a = 144 ⟹ a = 3
- Krok 4: Wyznaczenie p oraz zapisanie postaci kanonicznej:
Obliczamy p:
p = 6 / 3 = 2
Wierzchołek to W(2, 5). Postać kanoniczna y = a(x-p)2 + q to:
y = 3(x - 2)2 + 5
Odpowiedź: Postać kanoniczna tego trójmianu to y = 3(x - 2)2 + 5.
Wskaż równanie prostej, do której należy wierzchołek paraboli, będącej wykresem trójmianu y = 2x2 - 20x + 53.
A. 3x - 2y - 9 = 0
B. 2x - 3y + 9 = 0
C. 5x - 3y + 8 = 0
D. 3x - 5y - 8 = 0
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Najpierw musimy wyznaczyć współrzędne wierzchołka W(p, q) podanej paraboli. Następnie podstawimy współrzędne wierzchołka (x=p, y=q) do równań prostych z odpowiedzi A, B, C, D i sprawdzimy, które równanie staje się prawdziwe.
- Krok 1: Wyznaczenie współrzędnych wierzchołka W(p, q):
Współczynniki: a = 2, b = -20, c = 53.
p = -b / (2a) = -(-20) / (2 · 2) = 20 / 4 = 5
q = y(5) = 2 · 52 - 20 · 5 + 53 = 2 · 25 - 100 + 53 = 50 - 100 + 53 = 3
Wierzchołek to W(5, 3).
- Krok 2: Sprawdzenie punktu (5, 3) w podanych równaniach:
- A: 3(5) - 2(3) - 9 = 15 - 6 - 9 = 0 (Prawda!)
Odpowiedź: Poprawna odpowiedź to A.
Opisz, jak należy przesunąć wykres funkcji f(x) = x2 - 8x + 15, aby otrzymać wykres funkcji g(x) = x2 + 4x + 10.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Aby dowiedzieć się, jak przesunąć wykres jednej funkcji kwadratowej na drugą, najwygodniej jest sprowadzić obie funkcje do postaci kanonicznej i porównać położenie ich wierzchołków Wf(pf, qf) oraz Wg(pg, qg). Przesunięcie o wektor [u, v] oznacza zmianę współrzędnej x o u oraz współrzędnej y o v.
- Krok 1: Wyznaczamy wierzchołek funkcji f(x) = x2 - 8x + 15:
a = 1, b = -8, c = 15.
pf = -(-8) / (2 · 1) = 4
qf = f(4) = 42 - 8 · 4 + 15 = 16 - 32 + 15 = -1
Wierzchołek funkcji f to Wf = (4, -1).
- Krok 2: Wyznaczamy wierzchołek funkcji g(x) = x2 + 4x + 10:
a = 1, b = 4, c = 10.
pg = -4 / (2 · 1) = -2
qg = g(-2) = (-2)2 + 4 · (-2) + 10 = 4 - 8 + 10 = 6
Wierzchołek funkcji g to Wg = (-2, 6).
- Krok 3: Obliczamy przesunięcie (zmianę współrzędnych):
- Zmiana wzdłuż osi OX: pg - pf = -2 - 4 = -6 (czyli o 6 jednostek w lewo).
- Zmiana wzdłuż osi OY: qg - qf = 6 - (-1) = 7 (czyli o 7 jednostek w górę).
Odpowiedź: Wykres funkcji f należy przesunąć o 6 jednostek w lewo oraz o 7 jednostek w górę [odpowiada to przesunięciu o wektor [-6, 7]].
Dla trójmianu kwadratowego f(x) = ax2 + bx + c dane są trzy spośród czterech wartości: a, b, c, wyróżnik Δ. Oblicz brakujący element tego zestawu danych.
a) a = 3, b = 2, c = -1
b) a = 5, b = -3, Δ = -31
c) b = 8, c = -3, Δ = 76
d) a = -2, c = -5, Δ = -4
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Wszystkie podpunkty bazują na jednym wzorze na wyróżnik trójmianu kwadratowego (deltę): Δ = b2 - 4ac. Podstawiamy znane dane i wyznaczamy niewiadomą.
- a) Szukane: Δ
Δ = b2 - 4ac = 22 - 4 · 3 · (-1) = 4 + 12 = 16
- b) Szukane: c
Δ = b2 - 4ac ⟹ -31 = (-3)2 - 4 · 5 · c
-31 = 9 - 20c
-40 = -20c ⟹ c = 2
- c) Szukane: a
Δ = b2 - 4ac ⟹ 76 = 82 - 4 · a · (-3)
76 = 64 + 12a
12 = 12a ⟹ a = 1
- d) Szukane: b
Δ = b2 - 4ac ⟹ -4 = b2 - 4 · (-2) · (-5)
-4 = b2 - 40
b2 = 36 ⟹ b = 6 lub b = -6
Dane są punkty A(-3, 1) i B(-1, 5). Zapisz w postaci ogólnej i kanonicznej wzór funkcji kwadratowej, której wykres:
a) przechodzi przez punkt A i ma wierzchołek w punkcie B,
b) przechodzi przez punkt B i ma wierzchołek w punkcie A.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Gdy znamy wierzchołek W(p, q) paraboli, startujemy z postaci kanonicznej y = a(x - p)2 + q. Brakujący współczynnik a wyznaczamy, podstawiając do wzoru drugi podany punkt. Na koniec rozwijamy wzór, by otrzymać postać ogólną y = ax2 + bx + c.
- Podpunkt a) Wierzchołek W = B(-1, 5), punkt A(-3, 1):
- Postać kanoniczna z niewiadomym a:
y = a(x - (-1))2 + 5 = a(x + 1)2 + 5
- Podstawiamy punkt A(-3, 1) za x i y:
1 = a(-3 + 1)2 + 5
1 = a(-2)2 + 5 ⟹ 1 = 4a + 5 ⟹ 4a = -4 ⟹ a = -1
- Postać kanoniczna:
y = -(x + 1)2 + 5
- Przekształcenie do postaci ogólnej:
y = -(x2 + 2x + 1) + 5 = -x2 - 2x - 1 + 5 = -x2 - 2x + 4
- Podpunkt b) Wierzchołek W = A(-3, 1), punkt B(-1, 5):
Pierwsza współrzędna wierzchołka paraboli o równaniu y = 3x2 + bx + 7 jest równa 4. Oblicz drugą współrzędną wierzchołka tej paraboli.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Wiemy, że xw = p = 4. Znając wzór p = -b / (2a), wyznaczymy współczynnik b. Następnie obliczymy yw = q = f(p).
- Krok 1: Wyznaczenie b:
a = 3, c = 7, p = 4.
-b / (2 · 3) = 4 ⟹ -b / 6 = 4 ⟹ b = -24
- Krok 2: Obliczenie drugiej współrzędnej wierzchołka (yw):
Wzór funkcji to y = 3x2 - 24x + 7.
yw = f(4) = 3 · 42 - 24 · 4 + 7 = 3 · 16 - 96 + 7 = 48 - 96 + 7 = -41
Odpowiedź: Druga współrzędna wierzchołka paraboli wynosi -41.
Który z punktów: A=(-5, 7) czy B=(8, 3) leży bliżej osi symetrii paraboli, która jest wykresem funkcji f(x) = 2x2 - 4x + 9? Odpowiedź uzasadnij.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Oś symetrii paraboli to pionowa prosta x = p przechodząca przez wierzchołek. Aby sprawdzić, który punkt leży bliżej osi symetrii, wyznaczymy p, a następnie porównamy odległości pierwszych współrzędnych punktów A i B od prostej x = p.
- Krok 1: Wyznaczamy oś symetrii paraboli (x = p):
a = 2, b = -4, c = 9.
p = -(-4) / (2 · 2) = 4 / 4 = 1
Oś symetrii ma równanie x = 1.
- Krok 2: Obliczamy odległość punktów od prostej x = 1:
- Dla punktu A(-5, 7) odległość od x = 1 to |-5 - 1| = |-6| = 6 jednostek.
- Dla punktu B(8, 3) odległość od x = 1 to |8 - 1| = 7 jednostek.
- Wniosek: Ponieważ 6 < 7, punkt A leży bliżej osi symetrii paraboli.
Udowodnij, że wierzchołek paraboli y = x2 + bx + 3 należy do paraboli o równaniu y = -x2 + 3.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Aby udowodnić, że wierzchołek pierwszej paraboli należy do drugiej, wyznaczymy ogólne punkty p i q pierwszej paraboli (zależne od b), a następnie sprawdzimy, czy po podstawieniu x = p do wzoru drugiej paraboli otrzymamy dokładnie wartość y = q.
- Krok 1: Wyznaczamy współrzędne wierzchołka W(p, q) pierwszej paraboli:
a = 1, b = b, c = 3.
p = -b / (2 · 1) = -b / 2
q = f(p) = (-b / 2)2 + b(-b / 2) + 3 = b2 / 4 - b2 / 2 + 3 = -b2 / 4 + 3
Wierzchołek to W(-b / 2, -b2 / 4 + 3).
- Krok 2: Sprawdzamy, czy W spełnia równanie paraboli y = -x2 + 3:
Podstawiamy x = p = -b / 2 do wzoru y = -x2 + 3:
y = -(-b / 2)2 + 3 = -b2 / 4 + 3
- Wniosek: Otrzymana wartość y jest identyczna z rządną wierzchołka q = -b2 / 4 + 3. To dowodzi, że wierzchołek pierwszej paraboli należy do paraboli y = -x2 + 3 niezależnie od wartości parametru b. ∎
Wiadomo, że funkcja kwadratowa f przyjmuje wartość najmniejszą równą -1 oraz że f(-4) = f(2) = 2. Przedstaw tę funkcję w postaci ogólnej.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Funkcja kwadratowa przyjmuje te same wartości dla argumentów symetrycznie oddalonych od wierzchołka. Skoro f(-4) = f(2), to pierwsza współrzędna wierzchołka p leży dokładnie pośrodku między -4 a 2. Z kolei wartość najmniejsza to druga współrzędna wierzchołka, czyli q = -1.
- Krok 1: Obliczamy p oraz q:
p = (-4 + 2) / 2 = -2 / 2 = -1
Wiemy, że q = -1, więc wierzchołek to W(-1, -1).
- Krok 2: Zapisujemy postać kanoniczną i wyznaczamy a:
f(x) = a(x - (-1))2 - 1 = a(x + 1)2 - 1
Wykorzystujemy punkt (2, 2), czyli f(2) = 2:
2 = a(2 + 1)2 - 1 ⟹ 2 = 9a - 1 ⟹ 9a = 3 ⟹ a = 1/3
- Krok 3: Przekształcamy do postaci ogólnej:
f(x) = 1/3(x + 1)2 - 1 = 1/3(x2 + 2x + 1) - 1 = 1/3x2 + 2/3x + 1/3 - 1 = 1/3x2 + 2/3x - 2/3
Do wykresu funkcji kwadratowej f należy punkt A=(0, 3) i funkcja ta przyjmuje wartość największą równą 7 dla argumentu 1. Przedstaw funkcję f w postaci ogólnej.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Informacja „wartość największa równa 7 dla argumentu 1” oznacza, że wierzchołkiem paraboli jest punkt W(1, 7).
- Krok 1: Zapisujemy postać kanoniczną:
f(x) = a(x - 1)2 + 7
- Krok 2: Wyznaczamy a korzystając z punktu A(0, 3):
3 = a(0 - 1)2 + 7 ⟹ 3 = a(1) + 7 ⟹ a = -4
- Krok 3: Rozwijamy do postaci ogólnej:
f(x) = -4(x - 1)2 + 7 = -4(x2 - 2x + 1) + 7 = -4x2 + 8x - 4 + 7 = -4x2 + 8x + 3
Funkcja g(x) = x2 + bx + c przyjmuje wartość najmniejszą równą 4 dla argumentu 3. Wówczas:
A. b = -3, c = 4
B. b = 3, c = 4
C. b = 6, c = 13
D. b = -6, c = 13
Rozwiązanie krok po kroku:
- Krok 1: Odczytujemy wierzchołek i budujemy postać kanoniczną:
Najmniejsza wartość 4 dla argumentu 3 oznacza, że W = (3, 4). Ponieważ a = 1, postać kanoniczna wynosi:
g(x) = (x - 3)2 + 4
- Krok 2: Rozwijamy do postaci ogólnej:
g(x) = x2 - 6x + 9 + 4 = x2 - 6x + 13
Stąd b = -6 oraz c = 13.
Odpowiedź: Poprawna odpowiedź to D.
Przedstaw funkcję f(x) = 2x2 + 8x + 5 w postaci kanonicznej. Podaj zbiór wartości i przedziały monotoniczności tej funkcji.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Do postaci kanonicznej f(x) = a(x-p)2 + q potrzebujemy współrzędnych wierzchołka p oraz q. Gdy je poznamy, łatwo odczytamy zbiór wartości (od q do +∞, bo a > 0) oraz przedziały, w których funkcja rośnie i maleje.
- Krok 1: Obliczenie p i q:
a = 2, b = 8, c = 5.
p = -b / (2a) = -8 / (2 · 2) = -2
Δ = b2 - 4ac = 82 - 4 · 2 · 5 = 64 - 40 = 24
q = -Δ / (4a) = -24 / (4 · 2) = -3
- Krok 2: Zapis postaci kanonicznej:
f(x) = 2(x + 2)2 - 3
- Krok 3: Zbiór wartości i monotoniczność:
Ponieważ a = 2 > 0, ramiona paraboli skierowane są w górę.
- Zbiór wartości: Y ∈ ⟨ -3; +∞ )
- Monotoniczność:
- Funkcja jest malejąca w przedziale (-∞; -2⟩
- Funkcja jest rosnąca w przedziale ⟨ -2; +∞)
Prosta o równaniu x = -2 jest osią symetrii paraboli y = -4x2 + bx - 9. Wyznacz współczynnik b.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Oś symetrii paraboli to pionowa prosta przechodząca przez wierzchołek, opisana równaniem x = p. Wynika stąd bezpośrednio, że p = -2.
- Krok 1: Obliczenie b ze wzoru na p:
a = -4.
p = -b / (2a) ⟹ -2 = -b / (2 · (-4))
-2 = b / 8 ⟹ b = -16
Odpowiedź: Współczynnik b = -16.
Przedstaw funkcję kwadratową f(x) = -1/4(x-4)2 + 5 w postaci ogólnej i oblicz jej wyróżnik.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Przekształcenie z postaci kanonicznej do ogólnej wymaga użycia wzoru skróconego mnożenia na kwadrat różnicy (a-b)2 = a2 - 2ab + b2, wymnożenia przez współczynnik a = -1/4 i zredukowania wyrazów podobnych. Gdy uzyskamy postać ogólną ax2 + bx + c, obliczymy Δ = b2 - 4ac.
- Krok 1: Rozwinięcie nawiasu i przekształcenie:
f(x) = -1/4(x2 - 8x + 16) + 5
f(x) = -1/4x2 + 2x - 4 + 5
f(x) = -1/4x2 + 2x + 1
- Krok 2: Obliczenie wyróżnika Δ:
a = -1/4, b = 2, c = 1.
Δ = b2 - 4ac = 22 - 4 · (-1/4) · 1 = 4 + 1 = 5
Odpowiedź: Postać ogólna to f(x) = -1/4x2 + 2x + 1, a jej wyróżnik wynosi Δ = 5.
Do wykresu funkcji f(x) = x2 + bx + c należą punkty A=(3, 11) i B=(6, 8). Wyznacz współczynniki b i c oraz współrzędne wierzchołka paraboli, która jest wykresem funkcji f.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Podstawiamy podane punkty do wzoru funkcji, aby stworzyć układ dwóch równań z dwiema niewiadomymi (b i c). Następnie obliczymy współrzędne wierzchołka ze wzorów na p i q.
- Krok 1: Układamy i rozwiązujemy układ równań:
- Dla A(3, 11): 11 = 32 + 3b + c ⟹ 3b + c = 2
- Dla B(6, 8): 8 = 62 + 6b + c ⟹ 6b + c = -28
Odejmujemy pierwsze równanie od drugiego:
(6b + c) - (3b + c) = -28 - 2
3b = -30 ⟹ b = -10
Obliczamy c:
3(-10) + c = 2 ⟹ -30 + c = 2 ⟹ c = 32
Wzór funkcji to f(x) = x2 - 10x + 32.
- Krok 2: Wyznaczamy wierzchołek W(p, q):
p = -(-10) / (2 · 1) = 5
q = f(5) = 52 - 10 · 5 + 32 = 25 - 50 + 32 = 7
Odpowiedź: Współczynniki to b = -10, c = 32, a wierzchołek paraboli ma współrzędne W(5, 7).
Wyznacz wszystkie wartości parametru m, dla których wyróżnik trójmianu kwadratowego y = (m-2)x2 + 3x + m + 2 jest równy 0. Dla otrzymanych wartości m przedstaw ten trójmian w postaci kanonicznej.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Trójmian kwadratowy wymaga, aby a ≠ 0, czyli m - 2 ≠ 0 ⟹ m ≠ 2. Układamy równanie Δ = 0 i rozwiązujemy je względem niewiadomej m.
- Krok 1: Wyznaczenie wzoru na Δ:
a = m - 2, b = 3, c = m + 2.
Δ = b2 - 4ac = 32 - 4(m - 2)(m + 2) = 9 - 4(m2 - 4) = 9 - 4m2 + 16 = 25 - 4m2
- Krok 2: Przyrównanie Δ do 0:
25 - 4m2 = 0 ⟹ 4m2 = 25 ⟹ m2 = 25 / 4
m = 5 / 2 = 2,5 lub m = -5 / 2 = -2,5
Obie wartości są różne od 2.
- Krok 3: Postać kanoniczna dla wyznaczonych wartości m:
Gdy Δ = 0, to q = -Δ / (4a) = 0, więc postać kanoniczna to po prostu y = a(x - p)2.
- Dla m = 2,5:
a = 2,5 - 2 = 0,5 = 1/2
p = -b / (2a) = -3 / (2 · 1/2) = -3
Postać kanoniczna: y = 1/2(x + 3)2.
- Dla m = -2,5:
a = -2,5 - 2 = -4,5 = -9/2
p = -b / (2a) = -3 / (2 · (-9/2)) = 3 / 9 = 1/3
Postać kanoniczna: y = -9/2(x - 1/3)2.
Dla jakiej wartości parametru m wyróżnik trójmianu kwadratowego y = 2(x-5)2 + 3m - 12 jest równy 0?
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Funkcja jest już podana w postaci kanonicznej y = a(x-p)2 + q, gdzie a = 2, p = 5, a wyraz wolny na końcu to q = 3m - 12. Z wiążącego wzoru q = -Δ / (4a) wynika, że Δ = 0 wtedy i tylko wtedy, gdy q = 0.
- Krok 1: Przyrównanie q do zera:
3m - 12 = 0 ⟹ 3m = 12 ⟹ m = 4
Odpowiedź: Wyróżnik trójmianu jest równy 0 dla m = 4.
Wyznacz współrzędne wierzchołka paraboli, która jest wykresem funkcji f(x) = 2x2 - 24x + 80. Oblicz odległość wierzchołka tej paraboli od punktu O=(0,0).
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Najpierw obliczamy p oraz q ze znanych wzorów. Otrzymamy punkt W(p, q). Następnie odległość punktu (p, q) od początku układu współrzędnych (0,0) wyliczymy z twierdzenia Pitagorasa: d = √(p2 + q2).
- Krok 1: Wyznaczenie wierzchołka W(p, q):
a = 2, b = -24, c = 80.
p = -(-24) / (2 · 2) = 24 / 4 = 6
q = f(6) = 2 · 62 - 24 · 6 + 80 = 2 · 36 - 144 + 80 = 72 - 144 + 80 = 8
Wierzchołek ma współrzędne W(6, 8).
- Krok 2: Obliczenie odległości od punktu O(0,0):
d = √(62 + 82) = √(36 + 64) = √100 = 10
Odpowiedź: Wierzchołek paraboli to W(6, 8), a jego odległość od początku układu współrzędnych wynosi 10.
Dla jakich wartości parametru m wyróżnik trójmianu kwadratowego y = -3x2 + 8x - m - 5 jest ujemny?
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Zapisujemy wzór na wyróżnik Δ = b2 - 4ac i układamy nierówność Δ < 0.
- Krok 1: Wyznaczenie delty:
a = -3, b = 8, c = -m - 5.
Δ = 82 - 4 · (-3) · (-m - 5) = 64 + 12(-m - 5) = 64 - 12m - 60 = 4 - 12m
- Krok 2: Rozwiązanie nierówności Δ < 0:
4 - 12m < 0
-12m < -4
Dzielimy przez -12 (zmieniając znak nierówności):
m > 4 / 12 ⟹ m > 1 / 3
Odpowiedź: Wyróżnik jest ujemny dla m ∈ (1/3; +∞).
Wyznacz współrzędne wierzchołka paraboli będącej wykresem funkcji f(x) = 4x2 - 8x - 3. Przedstaw tę funkcję w postaci kanonicznej.
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Wyznaczamy p = -b / (2a) oraz q = f(p), po czym wstawiamy je bezpośrednio do postaci kanonicznej f(x) = a(x-p)2 + q.
- Krok 1: Wyznaczenie wierzchołka:
a = 4, b = -8, c = -3.
p = -(-8) / (2 · 4) = 1
q = f(1) = 4(1)2 - 8(1) - 3 = 4 - 8 - 3 = -7
Wierzchołek to W(1, -7).
- Krok 2: Postać kanoniczna:
f(x) = 4(x - 1)2 - 7
Wskaż postać ogólną funkcji kwadratowej f(x) = -(x+3)2 + 11.
A. f(x) = -x2 + 2
B. f(x) = -x2 - 6x + 2
C. f(x) = -x2 + 6x + 20
D. f(x) = -x2 + 6x + 2
Rozwiązanie krok po kroku:
- Krok 1: Rozwinięcie wzoru skróconego mnożenia:
f(x) = -(x2 + 6x + 9) + 11 = -x2 - 6x - 9 + 11 = -x2 - 6x + 2
Odpowiedź: Poprawna odpowiedź to B.
Parabolę o równaniu y = 1/3x2 przesunięto tak, że jej wierzchołek znalazł się w punkcie W(-1, 2). W ten sposób otrzymano parabolę o równaniu:
A. y = 1/3(x-1)2 - 2
B. y = 1/3(x+1)2 - 2
C. y = 1/3(x-1)2 + 2
D. y = 1/3(x+1)2 + 2
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Współczynnik a = 1/3 nie ulega zmianie przy przesunięciu. Postać kanoniczna z wierzchołkiem W(p, q) = (-1, 2) ma wzór y = a(x-p)2 + q = 1/3(x - (-1))2 + 2 = 1/3(x + 1)2 + 2.
Odpowiedź: Poprawna odpowiedź to D.
Wierzchołkiem paraboli o równaniu y = -2(3-x)2 jest punkt:
A. (-3, 0)
B. (3, 0)
C. (-2, 0)
D. (0, 3)
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Zauważmy, że (3 - x)2 = (-(x - 3))2 = (x - 3)2. Wzór przyjmuje postać kanoniczną y = -2(x - 3)2 + 0. Stąd od razu odczytujemy p = 3 oraz q = 0.
Odpowiedź: Poprawna odpowiedź to B.
Wskaż równanie paraboli, której wierzchołek nie należy do osi OY.
A. y = -(x + 3/4)2
B. y = -√2x2
C. y = x2 + 3
D. y = -x2 + 4
Rozwiązanie krok po kroku:
- Intuicja („Dlaczego tak?”): Wierzchołek należy do osi OY, gdy jego pierwsza współrzędna wynosi p = 0. Szukamy funkcji, dla której p ≠ 0.
- A: p = -3/4 ≠ 0 (Wierzchołek nie należy do osi OY).
Odpowiedź: Poprawna odpowiedź to A.