4. Podstawowe wskaźniki rozwoju krajów
- Świat jest zróżnicowany pod wieloma względami.
- Wśród najważniejszych kryteriów podziału państw należy wymienić rozwój społeczno-gospodarczy [ogólny poziom bogactwa, technologii i jakości życia w danym kraju].
- Dlaczego w jego poziomie występują tak duże różnice? Czy da się je zmierzyć i zinterpretować?
- Dysproporcje w rozwoju poszczególnych państw [ogromne różnice w bogactwie i jakości życia między krajami] istniały zawsze.
- Jednak od drugiej połowy XX w. różnice między krajami najbogatszymi a najbiedniejszymi zaczęły silnie narastać.
- Przyczynami zwiększania się tych dysproporcji są m.in.:
- niestabilna sytuacja polityczna w wielu krajach słabo rozwiniętych [np. częste wojny, przewroty i brak stabilnych rządów],
- różnice wielkości przyrostu naturalnego [różnice w tym, o ile więcej ludzi się rodzi niż umiera w danym kraju].
Czynniki wpływające na rozwój społeczno-gospodarczy państw
Na różnice w poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego państw wpływa wiele czynników:
- przyrodniczych,
- historycznych,
- kulturowych,
- politycznych,
- ekonomicznych.
🎨 MIEJSCE NA RYSUNEK/WYKRES Z KSIĄŻKI: Schemat blokowy przedstawiający wybrane czynniki rozwoju społeczno-gospodarczego państw z podziałem na 5 grup
Wybrane czynniki rozwoju społeczno-gospodarczego państw
| Kategoria czynników |
Przykłady / Opis |
| przyrodnicze |
• ukształtowanie powierzchni [np. równe niziny ułatwiające budowę dróg vs trudne góry]
• występowanie surowców mineralnych [bogactwa naturalne w ziemi, np. ropa czy rudy metali]
• warunki klimatyczne [np. dobra temperatura i opady sprzyjające rolnictwu]
|
| historyczne |
• kolonialna przeszłość [bycie w przeszłości wykorzystywaną kolonią innego mocarstwa]
• dawne konflikty zbrojne [wojny niszczące gospodarkę i infrastrukturę]
|
| kulturowe |
• religia
• poziom wykształcenia ludności [jak dobrze wyedukowani są obywatele]
• otwartość społeczeństwa na zmiany [gotowość do wprowadzania nowości i innowacji]
|
| polityczne |
• model gospodarki:
– gospodarka rynkowa – model gospodarki odznaczający się swobodą prowadzenia działalności gospodarczej i dominacją własności prywatnej [wolny rynek, gdzie prywatne firmy decydują o produkcji i cenach].
– gospodarka centralnie sterowana – model gospodarki, w którym inwestycje i produkcja w ważniejszych działach przemysłu są realizowane zgodnie z ogólnokrajowymi planami gospodarczymi [państwo odgórnie nakazuje, co i ile produkować].
• aktualna sytuacja polityczna w kraju [stabilność władzy]
|
| ekonomiczne |
• zasoby finansowe państwa umożliwiające realizowanie inwestycji [dostępność pieniędzy na budowę fabryk, dróg czy szkół]
|
Wskaźniki rozwoju społeczno-gospodarczego
Dzięki wskaźnikom rozwoju społeczno-gospodarczego można porównać m.in. sytuację ekonomiczną państw oraz jakość życia mieszkańców. Najważniejsze z nich to:
- produkt krajowy brutto (PKB),
- wskaźnik rozwoju społecznego (HDI).
Produkt krajowy brutto (PKB)
- Produkt krajowy brutto to wartość rynkowa wszystkich wytworzonych dóbr i świadczonych usług w danym kraju w określonym czasie [łączna kwota pieniędzy za wszystko, co wyprodukowano i zrobiono w kraju np. w ciągu roku].
- Tę wartość wyznacza cena rynkowa, czyli cena, po której sprzedaje się produkty.
- Aby porównać PKB w krajach o różnej liczbie ludności, jego wartość przelicza się na jednego mieszkańca (per capita, łac. 'na głowę').
- Im większa wartość PKB per capita, tym wyższy poziom rozwoju społeczno-gospodarczego kraju.
🎨 MIEJSCE NA RYSUNEK/WYKRES Z KSIĄŻKI: Mapa świata przedstawiająca wartość PKB na jednego mieszkańca w 2022 r. w USD (poniżej 2000, 2000–18 000, powyżej 18 000, brak danych)
Struktura wytwarzania PKB
- Struktura wytwarzania PKB pokazuje, jaki udział w tworzeniu produktu krajowego brutto mają poszczególne sektory gospodarki (sektory gospodarki, s. 76).
- W krajach wysoko rozwiniętych w strukturze PKB dominują usługi. Na przykład w Niemczech czy Danii udział tego sektora przekracza 60%.
- Z kolei w krajach słabo rozwiniętych, np. w Nigrze i Mali, w strukturze PKB przeważa rolnictwo.
🎨 MIEJSCE NA RYSUNEK/WYKRES Z KSIĄŻKI: Wykres słupkowy procentowy przedstawiający strukturę wytwarzania PKB w wybranych krajach w 2022 r. (Niger, Mali, Chiny, Indie, Niemcy, Dania)
W Polsce
- Najwyższy udział w strukturze PKB Polski mają usługi (blisko 70%, dokładnie 69,1%).
- Przemysł stanowi 28,1%.
- Najniższy udział ma rolnictwo (mniej niż 3%, dokładnie 2,8%).
- Taka struktura jest typowa dla państw o wysokim poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego.
🎨 MIEJSCE NA RYSUNEK/WYKRES Z KSIĄŻKI: Wykres kołowy przedstawiający strukturę PKB Polski w 2022 r. z podziałem na usługi 69,1%, przemysł 28,1% i rolnictwo 2,8%
Wskaźnik rozwoju społecznego
- Wskaźnik rozwoju społecznego (ang. Human Development Index, w skrócie HDI) to wskaźnik odzwierciedlający różne dziedziny życia społecznego i gospodarczego [wskaźnik pokazujący ogólną jakość życia, zdrowie i poziom edukacji ludzi w danym kraju].
- Tego typu wskaźniki umożliwiają porównywanie ogólnego poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego poszczególnych krajów.
- W przypadku HDI elementami składowymi są:
- oczekiwana długość trwania życia, która mówi o kondycji zdrowotnej obywateli danego kraju,
- oczekiwana liczba lat edukacji oraz średnia liczba lat edukacji informujące o zdolności państwa do wykształcenia obywateli, a także o wadze, jaką państwo przykłada do tego procesu,
- dochód narodowy w przeliczeniu na osobę obrazujący m.in. zamożność obywateli.
- Dochód narodowy – suma dochodów pochodzących z wytworzenia dóbr konsumpcyjnych i produkcyjnych uzyskanych w danym roku przez obywateli państwa w kraju i poza jego granicami.
- Ponieważ do wyliczania HDI potrzeba kilku innych wskaźników, zalicza się go do wskaźników syntetycznych [wskaźników zbiorczych, łączących w sobie kilka różnych danych].
- Wartości składowych HDI dla Polski w 2021 r. / stan na 2022 r.:
- HDI Polska: 0,881
- oczekiwana długość trwania życia w momencie urodzenia: 77 lat
- oczekiwana liczba lat edukacji dla dzieci rozpoczynających proces kształcenia: 15,9 roku
- średnia liczba lat edukacji mieszkańców w wieku 25 lat i starszych: 13,2 roku
- dochód narodowy na osobę w USD: 35 151 USD
🎨 MIEJSCE NA RYSUNEK/WYKRES Z KSIĄŻKI: Schemat blokowy przedstawiający konstrukcję wskaźnika rozwoju społecznego (HDI) na przykładzie Polski (stan na 2022 r.)
🎨 MIEJSCE NA RYSUNEK/WYKRES Z KSIĄŻKI: Mapa świata przedstawiająca wskaźnik rozwoju społecznego (HDI) w 2022 r. w podziale na 4 grupy wartości i obszary z brakiem danych
- Wskaźnik rozwoju społecznego przyjmuje wartość od 0 do 1. Im ta wartość jest większa, tym wyższy jest poziom rozwoju społecznego danego kraju.
- HDI został opracowany na początku lat 90. XX w. i od tego czasu jest stosowany przez liczne organizacje, agendy i fundusze powiązane z ONZ.
- Na podstawie jego wartości państwa świata zostały podzielone na cztery grupy:
- kraje bardzo wysoko rozwinięte (HDI powyżej 0,799),
- kraje wysoko rozwinięte (0,700–0,799),
- kraje średnio rozwinięte (0,550–0,699),
- kraje słabo rozwinięte (HDI poniżej 0,550).
- Przynależność państw do poszczególnych grup pokazuje powyższa mapa.
- W 2022 r. najwyższą wartość wskaźnika rozwoju społecznego miały:
- Szwajcaria (0,967),
- Norwegia (0,966),
- Islandia (0,959).
- W tym samym roku wartość tego wskaźnika dla Polski wynosiła 0,881, co pozwalało zaliczać nasz kraj do państw o bardzo wysokim poziomie rozwoju społecznego.
Czy wiesz, że...
- W 2022 r. wskaźnik rozwoju społecznego w Szwajcarii był ponad 2,5 razy wyższy niż w najniżej sklasyfikowanej w rankingu HDI Somalii.
- O dysproporcjach między tymi krajami świadczy też np. średni dzienny dochód przypadający na jedną osobę. W Szwajcarii jest to niemal 240 USD, a w Somalii – zaledwie ok. 9 USD.
Cechy państw o różnym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego
- Do określania poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego stosuje się jeszcze wiele innych mierników i wskaźników ekonomicznych, demograficznych oraz społecznych.
- Charakteryzują one dokładnie poszczególne obszary działalności państwa i jego mieszkańców (np. produkcję energii, przyrost naturalny), jednak nie pozwalają na wyciąganie wniosków dotyczących ogólnego rozwoju społeczno-gospodarczego.
- Najważniejsze cechy państw o określonym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego wymieniono na następnej stronie.
Główne cechy państw o wysokim, średnim i niskim poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego
🎨 MIEJSCE NA RYSUNEK/WYKRES Z KSIĄŻKI: Zdjęcia ilustrujące 3 poziomy rozwoju: laboratorium medyczne (wysoki), montaż samochodów (średni) oraz tradycyjne rolnictwo z ciągnięciem płuży przez woły (niski)
| Poziom rozwoju państwa |
Cechy |
| Kraje o wysokim poziomie rozwoju |
• wysoka wartość PKB na jednego mieszkańca
• wyraźna przewaga usług w tworzeniu PKB, bardzo mały udział rolnictwa
• duży udział starszych osób w społeczeństwie [starzejące się społeczeństwo]
• brak głodu, dostęp do różnorodnych produktów
• wysoki poziom wykształcenia mieszkańców, bardzo niski poziom analfabetyzmu [znikomy odsetek osób nieumiejących czytać i pisać]
• rozwinięty przemysł zaawansowanych technologii (high-tech) [nowoczesne i zaawansowane technologie, np. elektronika, biotechnologia]
|
| Kraje o średnim poziomie rozwoju |
• średnia wartość PKB na jednego mieszkańca
• duży udział usług w tworzeniu PKB przy dość wysokim udziale przemysłu i rolnictwa
• rosnący udział starszych osób w społeczeństwie
• niewielka liczba osób niedożywionych, lepszy dostęp do zróżnicowanej żywności niż w krajach słabo rozwiniętych
• rosnący udział osób z wyższym wykształceniem, niski poziom analfabetyzmu
• rozwój przemysłu przetwórczego i nowoczesnych technologii
|
| Kraje o niskim poziomie rozwoju |
• niska wartość PKB na jednego mieszkańca
• przewaga rolnictwa i przemysłu (głównie wydobywczego) w strukturze PKB [dominacja pozyskiwania surowców i uprawy ziemi]
• niewielki udział starszych osób w społeczeństwie [krótki średni wiek życia, przewaga dzieci]
• znaczny udział osób niedożywionych i głodujących
• niski poziom oświaty, znaczny odsetek analfabetów [dużo osób nieumiejących czytać i pisać]
• zacofany technologicznie przemysł wydobywczy
|